Bu kadar çirkinleşen ve kimliğini kendi elleriyle tahrip eden
şehirler bende memleket hissi değil, öfke ve öfkeden yorgun
düşünce de acıma ve teessüf hissi uyandırıyor. Memleket hissi
ile köklere bağlılık arasında bir korelasyon olsa gerek. Bir
bütün olarak ülkeme bağlıysam da köklerime bağlı değilim.
Çünkü köklerimin nerelere uzandığından habersizim. Köklerinin
sızladığını duymayan insan nasıl bir memleket arar ki kendine?
Kendi şehir arşivini açıyor Ayfer Tunç. Biraz, bu memleketin
doğal ve toplumsal coğrafyasını hor kullanışımıza diz döverek...
Biraz Adapazarı, biraz Karasu, biraz İstanbul Memleket nere
sorusunun cevabını veremeden bütün memlekete merakî
Memleket duygusunda bir gezinti; memleket insanıyla
yarenlik eden hikâyeler Çerkez gelinlerinin hürmetkârlığı,
Bulgar muhacirlerin çalışkanlığı, Boşnak kızlarının güzelliği
Arnavutların inatçılığı, Lazların siniri, Abhaz erkeklerinin
tembelliği, Gürcü kadınlarının huysuzluğu Taşra bandosu,
Büyük Çarşıdaki fotoğrafçı, kadınlar hamamı, mesire yeri
Yengeler, gelinler, refakatçiler Çitlenen ayçekirdeklerinin
gürültüsüyle yazlıkçılar Sakarya Nehrinin kıvrılarak
genişlediği manzaraya karşı rakı Yemekte mutlaka evvela
çorba Piknik tüp, iyi çay, sonsuz sohbet Dere tepe düz
giden, kapı kapı gezen, halis muhlis hikâyeler
Refik Halit Karayın 1919da yayımlanmış Memleket Hikâyelerine
selamla.
Ayfer Tunçun teferruatçı, gören ve dinleyen kaleminden
Stok Kodu
9789750510526
Boyut
135-195
Sayfa Sayısı
278
Basım Yeri
İstanbul
Basım Tarihi
2012-06
Kapak Türü
Karton
Kağıt Türü
2. Hamur
Dili
Türkçe
Yorum yaz
Bu kitabı henüz kimse eleştirmemiş.
Kapat